اگر از امروز برای رزرو هتلهای کیش و سفر به این جزیره ی زیبا اقدام کرده اید و تصمیم دارید تا بخشی از تعطیلات نوروز 96 خود را در این جزیره ی زیبا سپری کنید، حتما از یکی از جاذبه های گردشگری فوق العاده ی این جزیره دیدن کنید.
در کیش، آنقدر سرگرمی و تفریح وجود دارد که برای دیدن تمامی آنها نیاز دارید تا زمان بیشتری را در این جزیره بمانید. یکی از این جاذبه های مجموعه قنات است که به شهر زیرزمینی کاریز معروف است.
نگاهی به شهر زیرزمینی کاریز
امروزه مجموعه قنات جزیره زیبای کیش با تغییر کاربری به یک شهر زیرزمینی شگفتانگیز بدل شده و اکنون کاریز کیش خوانده میشود. در سفر به جزیره کیش باید از این کاریز زیبا دیدن کرد.
این کاریز که در دل تنها جزیره مرجانی دنیا واقع است، بیش از ۲۵۰۰ سال قدمت دارد و در پروژه تغییر کاربری، بافت تاریخی آن حفظ شده است. شهر کاریز در عمق 16 متری زیرزمین قرار دارد. سقف آن هشت متر ارتفاع و بیشتر سقف آن مملو از سنگواره، صدف و مرجان است.
شهر زیرزمینی کاریز در فاز یک خود به قسمتهای مختلفی از جمله غرفههای صنایعدستی ایران و جهان، رستوران سنتی و جدید، موزه سالن آمفیتئاتر سالن کنفرانس، گالریهای هنری تقسیم می شود.
در گذشته، از آب این قنات برای مصرف آبیاری فضای سبز و مصرف شرب ساکنین استفاده می شد. آب شیرین کاریز حاصل از بارندگیهای فصلی جزیره است که از مرجانها به صورت یک فیلتر طبیعی عبور و در لایه گل مارن جریان پیدا میکند. گل مارن نوعی گل رس است که در حالت طبیعی نرم و انعطافپذیر بوده و چنانچه در معرض هوا قرار گیرد خشک و محکم میشود. از گل مارن علاوه بر استفادههای درمانی برای درد مفاصل با ترکیبات اضافی برای تولید آجر، کوزه و سیمان مورد استفاده خاص قرار میگیرد.
در ایران روستاهای زیادی وجود دارد که میتواند شما را از فضای دنیوی به دور کند. زیبایی این روستاها برای افرادی که میخواهند سراسر ارامش را تجربه کنند ،بسیار لذت بخش خواهد بود.
در نزدیکی تهران روستایی وجود دارد که به آن لقب روستای اروپایی ایران داده شده است. این روستا دارای طبیعت فوق العاده ایست و مردم آن به زبان دیگری صحبت می کنند.
این روستا کجاست؟
روستای زرگر در صد کیلومتری غرب تهران، در نزدیکی آبیک قزوین، از جاهای کمتر شناخته شده کشورمان است. مردم روستا با زبان رومانو صحبت کرده و به لاتین می نویسند. رومانو زبانی است که ریشه در زبان هندی – اروپایی دارد.
البته این مردم هم فارسی و ترکی هم می دانند. کارشان دامداری و کشاورزی است. همانند تمامی روستاها، مرغ و خروس و غاز در حیاط خانه شان دیده می شود. دوغ ، کره، پنیر و ماست در بعضی خانه تهیه و در بعضی خانه ها، نان پخته می شود.
با وجود معماری مدرن، خانه های کاه گلی هنوز در سطح روستا دیده می شود. شاید زبان این مردم متفاوت از آنچه ما حرف می زنیم باشد اما آنها بسیاری از آداب شهرهای دیگر مانند عذاداری در محرم را باشکوه برگزار می کنند. اما بسیاری از آداب و رسوم در این روستا کم رنگ شده است. برای مثال در گذشته، مراسم عروسی هفت شبانه روز بود. برای دعوت مردم به عروسی، کله قندی همراه با کارت فرستاده می شد. بدلیل تداخل با فرهنگ های دیگر، امروزه بسیاری از آداب و رسوم همانند گذشته انجام نمی شوند.
مردم روستا همانند دیگر مردم سزمین مان، خونگرم و مهمان نواز هستند و مطمئنا سفر به این روستا و آشنایی با این مردم و فرهنگ شان، جذابیت های خود را خواهد داشت.
درباره ی ویلیام شکسپیر:
ویلیام شکسپیر (1564-1616 میلادی) نمایشنامه نویس و شاعر مشهور انگلیسی است که برخی او را بزرگ ترین نمایشنامه نویس تاریخ می دانند .او در مجموع 28 نمایشنامه دارد که از مهم ترین آنها می توان، مکبث، رومئو و ژولیئت، هملت، شاه لیر و اتلو را نام برد. آثار او پس از مرگش توسط دو تن از نزدیکانش به صورت مجموعه ای منظم درآمد و با عنوان فرست فولیو (First Folio) به چاپ رسید.

خلاصه ای از هملت: